7 - شهرستانى ( 548 ، 1153 ) در الملل و النحل ساختهء 521 كه از وى امام رازى ( 606 ، 1209 ) در المحصل ( 84 و 170 چاپ مصر ) و الاربعين ( 128 ) و خواجهء طوسى ( 673 ، 1274 ) در تلخيص المحصل و عضد ايجى ( 756 ، 1355 ) در المواقف السلطانية و شمس الدين محمد خفرى ( 935 ، 1528 ) در اثبات الواجب و صدراى شيرازى ( 1050 ، 1640 ) در اسفار و حدوث العالم بهره بردند . 8 - ابن العبرى ( 685 ، 1286 ) در تاريخ ( نيز منارات قدسى ) 9 - شمس الدين محمد دمشقى درگذشتهء 728 ( 1327 ) در نخبة الدهر فى عجايب البر و البحر . 10 - ابن تيمية درگذشتهء 729 ( 1328 ) در الرد على المنطقيين ( 16 ، 34 ) و منهاج السنة 11 - ابن الوردى زين الدين عمر درگذشتهء 749 ( 1348 ) در خريدة العجائب و فريدة الغرائب 12 - ابن المرتضى ( 841 ، 1437 ) در غايات الافكار از سوى ديگر از همان نسخهء a متن گم‌شده ديگرى ( n ) داشته‌اند كه گويا مجريطى دروغين نيمهء سدهء 9 ( 15 ) در غاية الحكيم كه ترجمهء آلمانى دارد و ابن بخت يشوع درگذشتهء 450 ( 1058 ) در الروضة از آن بهره برده‌اند و از همين ابن بخت يشوع صلاح الدين ابن يوسف كحال حموى ( 696 ، 1296 ) در نور العيون و از او ابن الاثير درگذشتهء 699 ( 1299 ) در الكامل فى التاريخ گرفته است . دوم B كه از آن نسخهء K كوپرولو پيدا شده و جابر سدهء 5 ( 9 ) در الحاصل از آن بهره برده است . نسخهء P پرينستون گويا به a و B هر دو پيوستگى دارد . از نگارش a از سوى ديگر مقدسى در 355 ( 966 ) در البدء و التاريخ سپس ياقوت ( 621 ، 1224 ) در معجم البلدان ( 1 : 14 ) سپس زكرياى قزوينى ( 682 ، 1283 ) در عجائب المخلوقات بهره